बेन चु

बहुराष्ट्रिय कम्पनीदेखि साना व्यापारीसम्म, लगभग सबैजना कारखानासँग प्रत्यक्ष रूपमा काम गर्न चाहन्छन्, एउटा सामान्य कारणले: बिचौलियालाई काट्नुहोस्। सुरुदेखि नै B2C ले आफ्ना ब्रान्डेड प्रतिस्पर्धीहरूमाथि आफ्नो फाइदाको विज्ञापन गर्नु एक सामान्य रणनीति र तर्क बनेको छ। व्यापारिक सम्बन्धमा बिचौलिया हुनु तपाईंले स्वीकार गर्न चाहनुभएको अन्तिम कुरा जस्तो देखिन्छ। तर यसको बारेमा सोच्नुहोस्: के तपाईं एप्पललाई छोडेर फक्सकनबाट उही "आईफोन" किन्न चाहनुहुन्छ (यदि यो सम्भव थियो भने)? सायद होइन। किन? के एप्पल केवल बिचौलिया होइन? के फरक छ?

"M2C" (निर्माता देखि उपभोक्ता) को सिद्धान्तको परिभाषा अनुसार, उपभोक्ता र कारखाना बीचको सबै कुरालाई बिचौलिया र दुष्ट मानिन्छ, तिनीहरूले तपाईंलाई उच्च मूल्यमा बेच्ने मौकाको लागि अनुमान लगाउँछन्। त्यसैले एप्पल यस परिभाषामा राम्रोसँग फिट देखिन्छ किनकि तिनीहरूले निश्चित रूपमा आईफोन उत्पादन गर्दैनन्। तर स्पष्ट छ कि एप्पल केवल बिचौलिया मात्र होइन। तिनीहरूले उत्पादनलाई नवीनता र बजार दिन्छन्, प्रविधिमा लगानी गर्छन् र यस्तै अन्य कुराहरू। लागत समावेश गर्दछ यी सबै सम्भवतः (र धेरै सम्भावना) परम्परागत उत्पादन सामग्री + श्रम + ओभरहेड लागत भन्दा पनि बढी हुन सक्छ। एप्पलले तपाईंले प्राप्त गर्नुभएको आईफोनमा धेरै अद्वितीय मूल्य थप्छ, जुन केवल केही धातु र इलेक्ट्रोनिक भन्दा धेरै बढी हो।c सर्किट बोर्ड। मूल्य अभिवृद्धि भनेको "बिचौलिया" लाई औचित्य दिने कुञ्जी हो।

यदि हामी क्लासिक 4P मार्केटिङ सिद्धान्तमा जान्छौं भने, यो स्पष्ट छ कि तेस्रो P, "स्थिति" वा बिक्री च्यानलिङ मूल्यको अंश हो। ग्राहकहरूलाई उत्पादनको अस्तित्व र मूल्यको बारेमा सचेत गराउन लागत र मूल्य हुन्छ। बिक्री मान्छेहरूले त्यही गर्छन्। हाम्रो परिचित व्यापारिक व्यवसायमा, उनीहरूलाई तपाईंको आवश्यकता अनुसार उत्पादन फिट गरेर सम्झौता बन्द गर्न नियुक्त गरिन्छ। के कारखाना बिक्री मान्छे बिचौलिया हो? होइन, सायद कसैले यसलाई विचार गर्दैन। यद्यपि, बिक्री मान्छेले सम्झौताबाट आफ्नो कमिशन प्राप्त गर्ने भएकोले जुन सम्झौताको दुवै पक्ष वा दुवै पक्षको नाफाबाट लिइन्छ, तपाईं किन उसलाई "अनावश्यक" ठान्नुहुन्न? तपाईं बिक्री मान्छेको कडा परिश्रम, विषयवस्तुप्रतिको उसको ज्ञान र तपाईंको लागि समस्या समाधान गर्न उसको पेशेवरको कदर गर्नुहुन्छ, र तपाईं पूर्ण रूपमा स्वीकार गर्नुहुन्छ कि उसले तपाईंलाई जति राम्रो सेवा दिन्छ, उसको कम्पनीले उसलाई उसको उत्कृष्ट कामको लागि त्यति नै पुरस्कृत गर्नुपर्छ।

अनि कथा अगाडि बढ्छ। अब बिक्री गर्ने मान्छे यति राम्रो गरिरहेको छ कि उसले आफ्नो व्यवसाय सुरु गर्ने र स्वतन्त्र व्यापारीको रूपमा काम गर्ने निर्णय गर्यो। ग्राहकको लागि सबै कुरा उस्तै छ, तर ऊ अब एक वास्तविक बिचौलिया बन्दैछ। उसले अब आफ्नो हाकिमबाट कमिशन पाउँदैन। बरु, उसले कारखाना र ग्राहक बीचको मूल्य भिन्नताबाट नाफा कमाएको छ। के तपाईं, एक ग्राहकको रूपमा, असहज महसुस गर्न थाल्नुहुनेछ, यदि उसले एउटै उत्पादनको लागि समान मूल्य र सम्भवतः अझ राम्रो सेवा प्रदान गर्दछ भने पनि? म यो प्रश्न मेरो पाठकलाई छोड्छु।

हो, बिचौलियाहरूले धेरै रूप लिन्छन्,र ती सबै हानिकारक छैनन्। बाcमेरो पूर्वको मामलामायस लेखमा, ती वृद्ध जापानी मानिसले वास्तवमा परियोजनाको सफलतामा योगदान पुर्‍याए। उनले अन्तिम ग्राहकको आवश्यकतालाई गहिरो रूपमा बुझे। उनले आफ्नो सल्लाह दिए, हरेक सानो विवरणमा ध्यान दिए, र दुवै पक्षको वास्तविकतालाई बढावा दिए। अवश्य पनि, हामी उनी बिना बाँच्न सक्छौं। यद्यपि, उनलाई बीचमा राख्दा हाम्रो धेरै ऊर्जा र जोखिम बचत हुन्छ। चीनबाट आपूर्तिकर्तासँग काम गर्ने न्यूनतम अनुभव भएको अन्तिम ग्राहकको लागि पनि यही कुरा लागू हुन्छ। उनले हामीलाई आफ्नो मूल्य प्रदर्शन गरे र हाम्रो सम्मान, र अवश्य पनि नाफा पनि कमाए।

कथाको निष्कर्ष के हो? बिचौलिया राम्रो छ? होइन, मेरो मतलब त्यो होइन। बरु म यो निष्कर्षमा पुग्न चाहन्छु कि, तपाईंको आपूर्तिकर्ता बिचौलिया हो कि होइन भनेर प्रश्न गर्नुको सट्टा, उसको मूल्यमाथि प्रश्न उठाउँछ। उसले के गर्छ, उसले कसरी पुरस्कृत हुन्छ, उसको सीप र योगदान, आदि। एक सोर्सिङ पेशेवरको रूपमा, म बिचौलियासँग बस्न सक्छु, तर उसले आफ्नो स्थान कमाउन पर्याप्त कडा परिश्रम गर्छ भनेर सुनिश्चित गर्नुहोस्। असल बिचौलिया राख्नु भनेको अक्षम सोर्सिङ कर्मचारी हुनुभन्दा बुद्धिमानी विकल्प हो।